Pijn bij honden

Luister naar je hond!

Honden zijn wonderlijke dieren. Ze rennen, spelen en lijken altijd blij, zelfs als er iets mis is. Maar wist je dat honden ontzettend goed zijn in het verbergen van pijn? Het zit in hun natuur; in het wild is het tonen van zwakte gevaarlijk. Toch betekent dit niet dat pijn er niet is – het zit er, verstopt in subtiele signalen, wachtend tot wij als baasjes het opmerken. Herken jij pijn bij je hond?

Normaal of afwijkend?

Ik zie het vaak in mijn praktijk: een hond die “gewoon wat sloom is” of “gewoon wat ouder wordt”, blijkt in werkelijkheid pijn te hebben. En dat is begrijpelijk. Hoe vaak denken we niet dat een beetje stijfheid na een lange wandeling normaal is? Of dat een hond die niet meer op de bank springt gewoon oud is geworden? Het probleem is niet dat we het niet willen zien, maar dat we vaak niet weten waar we op moeten letten. Wist jij dat 40% van de pijnsignalen gemist wordt?

Ook hoor ik nog regelmatig de misverstanden: “als hij achter de bal aanrent, kreupelt hij niet meer; hij stelt zich dus aan” of “de dierenarts kan niks vinden/ op de röntgenfoto is niks te zien, dus er is niks aan de hand” of “hij eet nog gewoon, dus hij heeft geen pijn”. Deze uitspraken zijn absoluut NIET waar! Met adrenaline in zijn lijf voelt je hond veel minder pijn en zal hij dus niet kreupelen. Niet alles is zichtbaar op een röntgenfoto. Een dierenarts voelt geen blokkades en bewegingsbeperkingen zoals een osteopaat of fysiotherapeut dat kan. En als je hond niet meer eet van de pijn, dan heb je daarvoor waarschijnlijk al heel veel signalen gemist!

Lichaamstaal en bewegen

Honden praten niet, maar hun lichaam vertelt het verhaal. Kijk eens goed naar hun gezicht: grote, wijd open ogen of juist half gesloten ogen kunnen een teken zijn van pijn. Plat naar achteren geklapte oren, een gespannen bek of veel hijgen – dat zijn geen normale gedragingen. Ook hun houding verraadt vaak meer dan we denken. Een bolle rug, een laag hangende kop of scheef zitten zijn duidelijke signalen dat er iets niet in orde is.

Dan is er nog de manier waarop ze bewegen. Een hond met pijn loopt vaak anders. Misschien zie je hem stijf opstaan of gaan liggen. Misschien valt je op dat hij niet meer helemaal uitschudt of loopt hij een beetje onregelmatig na het rennen. Kleine dingen, maar ze vertellen zoveel. Zelfs hoe hij zijn staart draagt, kan een hint zijn. Een hond die normaal een trotse, kwispelende staart heeft, maar deze plots laag houdt of strak tussen zijn poten klemt, probeert je iets te zeggen.

Gedrag

Gedrag is vaak een van de eerste dingen die verandert. Een hond die pijn heeft, kan onvoorspelbaar worden: soms angstig, soms boos. Misschien trekt hij zich terug, speelt minder of wil niet meer geaaid worden. Of hij doet juist het tegenovergestelde en wordt ineens heel druk of aanhankelijk. Sommige honden willen liever niet meer geborsteld worden, of zijn ‘ineens’ moeilijk bij de trimster. Elke gedragsverandering – hoe klein ook – verdient aandacht. Wist je dat 80% van de gedragsveranderingen voortkomt uit pijn? Houd dit dus in je achterhoofd als je hond probleemgedrag vertoont, of als het maar niet wil vlotten met de gedragstraining.

Vacht, huid en geuren

Soms is pijn ook zichtbaar aan de buitenkant. Honden die voortdurend aan dezelfde plek likken of bijten, kunnen pijn ervaren. Soms likt/bijt een hond ook aan een poot bij rugpijn; vanuit de rug kunnen klachten uitstralen naar een poot. Soms voelt dit voor de hond alsof er miertjes over zijn poot lopen. Hun vacht kan doffer worden, de huid schilferiger. En als je goed kijkt, staan de haren rondom een pijnlijke plek soms rechtop. Het is alsof hun lichaam een waarschuwingssignaal geeft: hier zit het probleem.

Ook warme of koude plekken op het lijf zijn vaak een teken dat er iets mis is in dat gebied. Natuurlijk let je ook op geuren; een hond hoort NIET uit zijn bek te stinken! Een gezonde hondendrol stinkt NIET! Een vacht hoort niet naar ammoniak te ruiken.

Ik zie ‘iets’ aan mijn hond. Wat nu?

Als baasje wil je niets liever dan je hond gelukkig en gezond houden. Daarom is het zo belangrijk om deze signalen serieus te nemen. Twijfel je? Ga naar een dierenarts, een fysiotherapeut of een osteopaat. Zij kunnen precies uitzoeken wat er aan de hand is en je helpen om je hond weer comfortabel te maken. Kan de eerste specialist niet direct wat vinden, maar zegt jouw onderbuikgevoel dat er wél wat aan de hand is met je hond? Volg je gevoel! De relatie tussen baasje en hondenkind is sterk; ik heb in de praktijk vaak genoeg meegemaakt dat bij verder onderzoek tóch een oorzaak naar voren kwam!

Het mooie is: honden zijn ongelooflijk veerkrachtig. Met de juiste zorg, wat geduld en aandacht kun je hun pijn vaak verlichten. En dat is waar het allemaal om draait: samen genieten van een leven vol beweging, blijdschap en wederzijdse liefde. Je hond vertrouwt op jou, en dat vertrouwen is het mooiste cadeau dat hij je kan geven.

Vind je dit interessant? Misschien is dan onze cursus “Pijn de Baas” iets voor jou! In deze cursus gaan we uitgebreid in op alle subtiele signalen van pijn. Ook leer je wat je hier ZELF aan kunt doen! Als je er op tijd bij bent, kun je kleine pijntjes vaak zelf oplossen.

Mijn collega Dominique heeft een mooi eBookje geschreven over pijnherkenning bij honden; Gratis Ebook Dierfysiotherapie, Chiropractie & Revalidatie